FANDOM


wojna
Okręt.jpg
Zniszczony niszczyciel I Operacyjnej Flotylli Kaspijskiej IV PKI
Czas: 1 stycznia - 17 sierpnia 2060
Miejsce: Tybet, Aral, Mongolia,Prowincja Moskiewska, Kraków
Przyczyna: Idea reinkarnacji, bunt wojska w Tybecie
Wynik: Zwycięstwo lojalistów
Strony Konfliktu
Tibet.svg.png Niepodległa Republika Demokratyczna Tybetu

Flaga.gif buntownicy


wsparcie:
Botswana.svg.png Botswana


buntownicy regionalni:
ZSRR.png GRONO
Sld.gif Sojusz Litwy i Danii
Duze psl1.jpg Pomorscy Separatyści Ludowi
Aktau.png Rada Tymczasowa miast Aktau

Flaga.gif Lojaliści WRP

wsparcie:
800px-Flag of Zimbabwe.png Zimbabwe

Dowódcy
Flaga.gif Tibet.svg.png reinkarnacja I Naczelnika

Tibet.svg.png Zły Bliźniak
Tibet.svg.pngBrat Bliźniak
Flaga.gif htm. pol. Hieronim Radziejowski
Flaga.gif adm. Władysław W.
Łódź flag.svg.png prezydent Kropiwnicki
Flaga.gif Beata Klempa
Tibet.svg.png Bronisław K.


ZSRR.png Siergiej Strylnikov

Flaga.gif Naczelnik Państwa Polskiego

Flaga.gif htm. Sikorski (II PKI)
Flaga.gif marsz. pol. Bronisław Komorowski
Flaga.gif marsz. Grzegorz Sacharyna
Flaga.gif płk. Napieralski
Flaga.gif płk. Janusz herbu Płonący Kot

Siły
Tibet.svg.png Flaga.gif Niebiańska Armia (do 300 tys. żołnierzy)

Flaga.gif Łódź flag.svg.png Naczelnikowski Ruch Samorządowy
Flaga.gif Prawdziwa Armia Naczelnika (ok. 10 tys. żołnierzy)
Tibet.svg.png Flaga.gif I. Brygada Pancerna im. Brata Bliźniaka (ok. 500 żołnierzy)
Flaga.gif Bojowe Koło Gospodyń
Flaga.gif Ruch 11 lipca

Flaga.gif Sztandar.jpg Polskie Korpusy Inwazyjne


Flaga.gif Wojsko Polskie

Flaga.gifRybka.jpg Ochotniczy Komitet Obrony Naczelnika (100 tys. ochotników)

Flaga.gif M informacji.gif Ministerstwo Informacji

Straty
W sumie śmierć poniosło blisko 500 tys. osób w tym żołnierze obu stron i liczni cywile

Wojna polsko-polska (zwana również rebelią tybetańską albo polską wojną domową) - seria konfliktów zbrojnych, buntów, kryzysów i aktów terroryzmu, które wstrząsnęły WRP w okresie od stycznia do sierpnia 2060 roku. Był to pierwszy konflikt, w którym Wielka Rzeczpospolita od początku swojego istnienia utraciła całkowitą kontrolę nad częścią swojego terytorium. Jeden z największy i najbardziej krwawych konfliktów XXI wieku.

Przyczyny Edytuj

W listopadzie 2059 roku pojawiły się pierwsze pogłoski, jakoby mnisi tybetańscy z miasta Lhasa odnaleźli reinkarnację I Naczelnika. Miało nim być niemowlę urodzone w województwie tybetańskim (Prowincja Chińska). Mnisi zabrali dziecko do swojego klasztoru. Dwóch mnichów bliźniaków, którzy opiekowali się rzekomą reinkarnacją zaczęło emitować w lokalnych mediach przekazy, w których informowali o narodzeniu się drugiego wcielenia Ojca Narodu. Kontestowali oni również system polityczny i rządy ówczesnego Naczelnika.

W grudniu 2059 rozpoczęły się masowe pielgrzymki do Lhasy. Do zabezpieczenia kolejek, powstałych przed Pałacem Królewskim w Lhasie, wysłano policję. 15 grudnia w mieście wybuchły zamieszki, skierowane przeciwko policji. Zarząd województwa zdecydował się wysłać do ich tłumienia wojsko pod dowództwem hetmana polnego Hieronima Radziejowskiego

Bunt w Tybecie Edytuj

1 stycznia jednostki pod dowództwem Radziejowskiego wysłane do pacyfikacji miasta częściowo przeszły na stronę demonstrantów. Hetman ogłosił, że podlegli mu żołnierze formują Niebiańską Armię (liczącą wówczas nie więcej niż 30 tys. żołnierzy). Doszło do pierwszych starć. Lojalne warszawskiemu Naczelnikowi jednostki musiały wycofać się z terenu województwa tybetańskiego. W Lhasie proklamowano powstanie Niepodległej Republiki Demokratycznej Tybetu, jednak po kilku godzinach niezadowolony tłum obalił samozwańczy rząd. Mnisi bliźniacy wykorzystali sytuację i przeprowadzili w Lhasie zamach stanu, w wyniku którego władzę przejęła domniemana reinkarnacja Naczelnika w imieniu której władzę sprawował Brat Bliźniak.

Kryzys Łódzki Edytuj

Rządzący Łodzią prezydent Kropiwnicki, dawny współpracownik I Naczelnika i przewodniczący Naczelnikowskiego Ruchu Samorządowego, organizacji postulującej kult jednostki i świętość I Naczelnika, ogłosił II Naczelnika zdrajcą i uzurpatorem. W reakcji na to zachowanie Naczelnik odsunął prezydenta od władzy w mieście, a Ministerstwo Informacji dokonało aresztowania byłego już polityka.

Bunt w Afryce Południowej Edytuj

26 stycznia do Janowa (Johannesburg) przybył drogą lotniczą oficer łącznikowy wojsk Radziejowskiego. O 18 na Placu Diamentowym w centrum miasta doszło do manifestacji poparcia dla idei reinkarnacji. O 20 administrator wojskowy prowincji ogłosił, że podległe mu jednostki wojsk terytorialnych popierają Radziejowskiego jako Prawdziwa Armia Naczelnika. Spowodowało to ostrą reakcje rozlokowanych w rejonie jednostek III PKI, które przypuściły szturm na miasto. Po kilkunastu godzinach walk, 27 stycznia rano, lojaliści zdobyli miasto. Przywódcy buntu zdołali uciec do Botswany, gdzie zostali pochwyceni w wyniku zajęcia tego kraju przez ROU

Dalszy rozwój Edytuj

Tybet2.jpg

Pałac królewski w Lhasie

24 lutego mnisi ogłosili, że ich celem jest obalenie Naczelnika i postawienie na jego miejscu reinkarnacji I Naczelnika, w której imieniu mieliby sprawować władzę. Rząd Tybetu ogłosił również, że dzięki zgromadzonym hakom zamierza pozbyć się urzędujących ministrów. Według niepotwierdzonych informacji MI, hakami tymi były: hak na ryby, rzeźnicki hak i hak na którym powieszono Janosika. Jednocześnie w Tybecie trwały szkolenia Niebiańskiej Armii. Minister Informacji, spodziewając się, że armia ta uderzy na Pekin zdecydował o rozlokowaniu na drodze z Lhasu do Pekinu poważnych sił wojskowych. Jak się jednak okazało oddziały buntowników ruszyły na zachód, co było całkowitym zaskoczeniem dla władz polskich.

Bitwa aralska Edytuj

Niebiańska Armia (wówczas ponad 20 tys. żołnierzy uzbrojonych w czołgi i wyrzutnie rakiet) pod przywództwem Złego Bliźniaka i samego Radziejowskiego zaatakowały 1 kwietnia garnizon miejski w Ałma-Acie, broniony przez 2 bataliony IV PKI. Krwawe walki trwały od 5 rano do 22 i zakończyły się zwycięstwem buntowników.

Emocjonalny zamach stanu Edytuj

Brat.jpg

Brat Bliźniak u schyłku życia

10 kwietnia 2060 roku w niewyjaśnionych okolicznościach zginął Brat Bliźniak (według różnych źródeł był to bądź wypadek komunikacyjny, bądź zamach przeprowadzony przez MI lub konkurencyjne grupy polityczne w rządzie tybetańskim). W Lhasie doszło do emocjonalnego zamachu stanu - Zły Bliźniak zajął stanowisko prezydenta republiki, które, zgodnie z tybetańską konstytucją, powinno przypaść Bronisławowi K., przewodniczącemu Rady Miejskiej w Lhasie.

Wypadki krakowskie Edytuj

Decyzją nowowybranego prezydenta Tybetu, Niebiańska Armia dokonała desantu na terenie Krakowa. 14 kwietnia 1000 spadochroniarzy zostało zrzuconych nad miastem. Władzę w Krakowie przejęli zwolennicy reinkarnacji, którzy wprowadzili terror i rządy silnej ręki. Zły Bliźniak postanowił, że jego brat zostanie pochowany na Wawelu. Ponieważ, jak głosiła oficjalna propaganda buntowników, "nikt nie jest godzien spocząć z Bliźniakiem" rozpoczęto akcję rozkuwania znajdujących się na Wawelu grobów królów, pisarzy i znanych działaczy. W centrum Krakowa rozpoczęto budowę ogromnego monumentu poświęconego przywódcom buntu. Władze wprowadziły również obowiązkową żałobę naukową, a smutność twarzy oceniały, specjalnie w tym celu powołane, biura polityczne.

22 kwietnia Sztab Główny PKI podjął decyzję o szturmie na miasto. Do ataku wysłano V PKI. W czasie zaciętych walk doszło do szeregu nieplanowanych eksplozji termojądrowych, w wyniku których miasto wraz z mieszkańcami i obrońcami przestało istnieć. Fakt ten zamaskowano tzw. Aferą z kupą, a prawdziwy przebieg wydarzeń ujawniono dopiero 12 maja.

Walki w rejonie Morza Kaspijskiego Edytuj

30 maja garnizon miejski w Aktau (Prowincja Moskiewska) przeszedł na stronę buntowników. Lojalistyczna postawa policji, części urzędników i ludności cywilnej doprowadziła do wybuchu walk. Starcia zakończyło dopiero wkroczenie do miasta elitarnej I. Brygady Pancernej im. Brata Bliźniaka, która przechyliła szalę zwycięstwa na stronę buntowników. W mieście powstała Rada Tymczasowa miasta Aktau, która przejęła znaczne ilości sprzętu wojskowego, w tym kilka okrętów.

2 czerwca I Operacyjna Flotylla Kaspijska IV PKI zaatakowała dowodzone przez admirała Władysława W. jednostki buntowników. Starcie wygrali rebelianci.

Walna bitwa Edytuj

9 czerwca do Kancelarii Naczelnika dotarła odezwa Złego Bliźniaka, który wezwał Wojsko Polskie do rozwiązania problemu w "jedyny możliwy i godny sposób" - na 20 czerwca przewidziano, że wojska lojalistów i buntowników spotkają się na równinach Mongolii, gdzie dojdzie do walnej bitwy. Naczelnik ogłosił, że "podnosi rzuconą mu rękawicę". Chęć udziały w bitwie ogłosiły również stronnictwa separatystyczne z różnych części WRP, w tym GRONO, Sojusz Litwy i Danii, a także Pomorscy Separatyści Ludowi.

Marszałek.jpg

Marszałek Komorowski (w garniturze) w czasie przygotowań do bitwy

W ciągu następnego tygodnia wszystkie strony intensywnie przygotowywały się do bitwy. Postanowiono, że wojskami lojalistów dowodzić będzie marszałek polny Bronisław Komorowski, natomiast na czele armii buntowników miał stanąć Radziejowski.

Pierwsza faza bitwy miał miejsce między 20, a 25 czerwca 2060 roku i była jedną z największych bitew w historii wojskowości. Na mocy obopólnej umowy obie strony zdecydowały się nie używać taktycznej broni atomowej. 25 czerwca niewielką przewagę zdobył marszałek Komorowski.

4 lipca rozpoczęła się druga faza bitwy, w której Komorowski zwyciężył, a wojska Radziejowskiego (sam hetman został ranny) musiały wycofać się na wschód, zachowały jednak sprawność bojową.

Po bitwie Edytuj

Po odniesieniu zwycięstwa marszałek Komorowski zaczął okazywać objawy szaleństwa. 5 lipca ogłosił się prezydentem i wraz z armią ruszył na Warszawę, by wprowadzić demokrację. Jego wojsko zapewniło jednak o lojalności w stosunku do Naczelnika Warszawskiego i ogłosiło, że w Warszawie weźmie jedynie udział w paradzie zwycięstwa.

Naczelnik mimo to ogłosił stan alarmowy i nakazał dowodzącemu obroną Macierzy postawienie w stan pełnej gotowości bojowej stacjonujących na terenie prowincji wojsk. Po przybyciu do Warszawy, 17 lipca, marszałek polny Komorowski został zaaresztowany i odstawiony na leczenie na Madagaskar, gdzie umieszczono go w Pałacu Prezydenckim.

18 lipca wojska Sacharyny starły się w bitwie o krzyż przydrożny z armią Radziejowskiego wspieraną przez Bojowe Koło Gospodyń Beaty Klempy. Bitwa była bardzo spektakularna (użyto kilkunastu tysięcy ładunków atomowych), ale nie przyniosła żadnego rezultatu.

Działalność w tym okresie rozpoczęły liczne organizacje negujące legalność władzy II Naczelnika, między innymi Ruch 11 lipca.

Operacja "Stop kaczce" Edytuj

Kres wojnie przyniosła przeprowadzona przez Ministerstwo Informacji akcja wywiadowcza o kryptonimie "Stop kaczce". W jej wyniku agenci ministerstwa zaaresztowali czołowych przywódców buntu (w czasie próby zatrzymania samobójstwo popełnił Hieronim Radziejowski), którzy zostali natychmiast osądzeni i internowani na Madagaskar, gdzie zostali zatrudnieni w Madagaskar Reality Show. Był to faktyczny koniec wojny.

Wyroki i amnestia Edytuj

Większość z buntowników, pozbawiona przywódców, wróciła do domów. Najbardziej zapalczywi i ci, którzy próbowali stawiać opór, zostali wyeliminowani przez agentów MI z życia, również publicznego.

Naczelnik, poprzez Ministerstwo Wojny, ogłosił, że wszyscy żołnierze, którzy przeszli do armii buntowników zostaną pozbawieni stanowisk w służbach państwowych, ale, o ile wyrażą skruchę, nie zostaną pociągnięci do odpowiedzialności prawno-karnej.

Ojciec Naszego Narodu jest litościwy - uzasadniał decyzję najwyższych władz Minister Wojny.

Żołnierze, którzy nie wyrazili skruchy zostali zatrzymani przez Ministerstwo Informacji do wyjaśnień. Ich los pozostaje nieznany, choć przypuszcza się, że znaczna większość z nich została postrzelona przy próbie masowej ucieczki.

Podsumowanie Edytuj

Wojna polsko-polska byłą jednym z najtragiczniejszych epizodów w historii Polski, a prawdopodobnie również dziejów Świata. W bratobójczych walkach poległo blisko pół miliona żołnierzy i cywilów. Kompletnie zrujnowano takie zabytki kultury polskiej jak Kraków, czy Mongolia Wewnętrzna. Działania zbrojne prowadzone przeciwko własnej armii znacznie osłabiły potencjał militarny WRP, co umożliwiło pewne sukcesy wojskom Zimbabwe w czasie światowej wojny o hegemonię w 2061.

Zasoby CAREdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki